ล่องใต้.......ทะเลไทยสวยเสมอ  .

หนีเที่ยวมาอีกล่ะ เหอๆ
ทริปนี้จองไว้เนิ่นนาน...ประมาณครึ่งปีเห็นจะได้

ภูเก็ต กระบี่ พังงา...
ทัวร์กันเข้าไป ๔ วัน ๓ คืน

โปรแกรมแต่ละวันแน่นเอี้ยดดดดมากกกกก
กลับถึงโรงแรม สี่ทุ่มเที่ยงคืน เกือบทุกวัน กร๊ากกก
แถมถึงห้อง ก็ยังไม่ได้นอนนะ
แม่หมอต้องเปิดห้องต้อนรับลูกค้า

คืนแรกลูกค้ารายใหญ่สลบเหมือด แม่หมอก็ตามไปเช่นกัน
คืนที่สองแม่หมอเลยเรียกให้ลูกค้ารายใหญ่มานอนห้องเดียวกัน
จะได้ไม่แอบหลับอยู่ในห้อง
สรุปคืนนั้นดูไปสองคน ปาไปตีสาม แง้วๆๆ
แต่ตอนเช้า แม่หมอตื่นก่อนใครเพื่อนนะจะบอกให้ คริๆๆ

คืนที่สาม... แม่หมอเองที่หมดพลัง...นอนตายคาเตียงนอน
เพื่อนที่นอนด้วยกันต้องคอยเปิดประตูห้องทั้งคืนเลย
คือเราก็ได้ยินเสียงอ่ะนะ แต่ไม่มีแรงลุกเลย
ร้อนถึงเพื่อนอีกคนต้องเดินไปเปิดประตู้หลายรอบมากกกกกกกกก

สุดท้ายมันก็บอกบรรดาสาวกว่า...แม่หมอหมดพลัง
นอนอืดตายอยู่บนเตียงแล้วเรียบร้อย แหะๆ

แต่เช้าวันสุดท้าย... ออกสายหน่อย เพราะพี่คนขับรถติดธุระ
เราก็เลยได้เปิดคอร์สสอนแต่งหน้าเบื้องต้นกันซะเรย คริๆๆ

กันคิ้ว แต่งคิ้ว สอนแต่งตา กันอย่างสนุกสนาน
ดีใจที่เพื่อนๆชอบ (รึป่าวอ่ะ?? ) ฮ่าๆๆ

อ้อ ลืมบอก ไปคราวนี้ไปกัน  ๙ ชีวิต
เป็นสาวแก่แม่ม่ายทั้งนั้นเรย เอิ๊กกกกก

เพื่อนตั้งแต่มัธยม รักกันปานจะกลืนนนน คริๆๆๆ
มีอะไรให้ขำ ให้ฮามากมาย
ขนาดรถเสีย พี่คนขับรถคงเครียดอ่ะ เพราะดึกมากแล้ว
แต่ในขณะที่พี่คนขับรถ กับคนแถวนั้นกำลังช่วยกันซ่อมรถอยู่นั้น
ยัยผู้หญิงบ้าทั้ง ๙ คน ก็นั่งเล่นตลกกันข้างๆรถตู้นั่นแหละ
หัวเราะอย่างเสียมารยาท (หัวเราะแบบเต็มพิกัด)
จิก กัด กันเองอย่างบ้าคลั่ง

สงสัยอาหารมื้อนั้น...บนแพ... คงใส่กัญชาไว้เป็นแน่แท้

มาสอบถามพี่คนขับรถที่หลังว่า.. เมื่อคืนพวกนู๋บ้ามากป่าว??
พี่เค้านิ่งไปนิด... แล้วก็บอกว่า.. "ก็ฮาดีอ่ะน้อง ทำให้ไม่เครียดดี"

กร๊ากกก จริงๆ พี่อยากจะบอกว่า "พวกน้องบ้ามากๆๆ
พี่โคตะระเครียดเลย ไม่อยากขับรถให้พวกน้องอีกเลย กลัวมาากกก"
อะไรแบบนี้ป่าวพี่ คริๆๆๆ

แต่สุดท้ายต้องขอบคุณพี่คนขับ...ที่ทำหน้าที่คนขับ
แล้วยังควบตำแหน่งไกด์ภูเก็ตให้เป็นอย่างดี
ได้ข้อมูลความรู้เยอะมากกกกกกกก
แถมมื้อสุดท้าย...พี่แกกลับแถมอาหารให้พวกเรากลับบ้านอีกอ่ะ
(ประมาณว่าเป็นร้านญาติๆ กันอ่ะ) คิดราคาอาหารถูกเว่อร์
จนพวกเราต้องทิปไปอย่างหนักหน่วงงงงง คริๆ

ตอนนี้ยังจิกกัดกันในเฟซบุ๊คไม่เลิก
ฮาอย่างแรงอ่ะ... ได้ขำแบบเต็มที่ก็บริหารปอดได้เป็นอย่างดี

ไปเที่ยวก็ดี...สนุกดี...
แต่เสียอย่างเดียว....
ต้องห่างจากเจ้าหมีน้อยไปตั้ง ๔ วันแน่ะ
แต่ก็โทรคุยกันทุกวันนะ
แต่แบบว่าโอกาสไม่ค่อยเอื้อให้คุยอ่ะ
บางทีต้องจัดการทริป ต้องคุยกับคนขับ บลาๆๆๆ
บางทีอยู่กับเพื่อนเยอะ ปลีกตัวไม่ได้ ก็ไม่กล้าคุย
ยามดึก...แม่หมอก็ไม่ว่างเลย ลูกค้าเยอะ เอิ๊กกกก

หมีแถวนี้ก็เลยงอนซะยกใหญ่
ตอนไปรับที่สุวรรณภูมิ...พอเราขึ้นรถ
เจ้าหมีน้อยถามว่า "ขอโทษครับ คุณเป็นใครครับ?"

แงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ โกรธเค้าจริงๆ หรอออออออ

....แล้วมารับเค้าทำไมอ่ะ?? อิอิ

เจ้าหมีน้อยเอ๊ยยยยย... ^^
แต่ก็ขอบคุณน๊าาาา ที่อุตส่าห์ไปรับ น่ารักจริงๆ เล้ยยย

๑YbN๑
03 มี.ค. 2010 เวลา 01:01 น.